Deze Keer Even Niet schreef op: 04-09-2012 12:45:49 |
Pfff, zit een beetje rg in angst. Ik had 2 weken geleden ongesteld moeten worden en tot nu nog helemaal niets. Wel heb ik vage buikpijn, waarvan ik hoop dat het toch het begin is van de menstruatie. Aan de andere kant, die buikpijn loop ik al 2 weken mee. Nu was ik vanochtend bij mn vriendin en ze raadde me aan, toch maar eens een testje te doen. Maar ik ben zo bang dat ie positief is. Ik wil helemaal geen kindje meer, financieel kan het niet, qua ruimte kan het niet. En daarbzij zijn onze kinderen allebei al naar de basisschool en was ik juist opzoek naar een baantje voor die uren. Een evt zwangerschap zou zo erg niet uitkomen. Vanmiddag ga ik dus een test halen en dan maar zien, maar ben echt bang voor de uitslag, is die negatief, spring ik een gat in de lucht, maar wat nu als hij wel positief is? Het kan gewoon echt niet!!!! Willen jullie please meeduimen vooreen negatieve uitslag? |
Quote |
Angelique schreef op: 04-09-2012 12:48:32 |
ik ga duimen meid maar ja 2 weken al ik wete niet hoor heb je het met je man overgehad wat vin hij sta je open voor abortus ofzo ?? mocht je zwanger zijn en kindje houden dan komen jullie er ook wel waar er twee zijn kunnen er ook drie nu ben je inpaniek misschien om niets maar weet zeker als het eenmaal gezekt is dat je ook erg blij kan zijn in alle gevallen komt het goed al is de ene kant net wat makkelijker ![]() |
Quote |
Amyomi schreef op: 04-09-2012 12:49:36 |
Ojee..dan maar hopen dat de test negatief uitvalt..en wie weet als het toch zo Zou zijn.l Ik ben ervan ovértuigd dat hoe dan ook dit kindje dan ook welkom zou zijn. Dan heeft het er voor gekozen om jullie als pappa en mamma te mogen krijgen. |
Quote |
Deze Keer Even Niet schreef op: 04-09-2012 12:55:43 |
Nee, abortus is uitgesloten. Dus mocht de test positief zijn, dan zal het kindje er ook komen. Zou
alleen niet weten hoe we het dan allemaal moeten doen? beide kinderen moeten nu alm samen op een
kamer omdat de 3e slaapkamer te klein is voor een 1-peroons bed. Ledikantje past wel, maar daar
groeit zo'n kleintje in no-time weer uit. Financiele ruimte om te verhuizen hebben we niet. Mijn man weet dat ik nog niet ongesteld ben geworden. Maar dat ik ga testen, weet hij niet. Ook hebben we het er nog niet over gehad. Zou niet eens durven, hij is nog stelliger in het 'geen 3e erbij' dan ik. Ik hoop gewoon zo dat ik me voor niets druk maak.... Ook de test durf ik eigenlijk niet, maar goed, aan de uitslag kan ik niets veranderen en mocht ie negatief zijn, valt er natuurlijk een last van mijn schouders |
Quote |
Moontje Mv 2 Meiden schreef op: 04-09-2012 12:57:57 |
Nou meis dan duim ik voor je dat de test negatief is ![]() |
Quote |
Deze Keer Even Niet schreef op: 04-09-2012 13:58:38 |
Oh mijn god.....de test is positief. Zo zwanger als maar wezen kan? Hoe moet dit nu? |
Quote |
Mitch schreef op: 04-09-2012 13:59:49 |
Eerst maar een seven adem halen en kalmeren, laat het eventjes bezinken. |
Quote |
Moontje Mv 2 Meiden schreef op: 04-09-2012 14:01:01 |
Oh meis ... ![]() Het zal uiteindelijk allemaal goed komen, maar kan me voorstellen dat je nu even overal beren op de weg ziet. Weet je man het al? |
Quote |
Liefje schreef op: 04-09-2012 14:02:28 |
Oh pff ja hoe moet het dan? Meid uiteindelijk zal het allemaal goed komen! Het is een schok en
jullie zullen even moeten wennen... Daarnaast een ledikantje is een kindje idd zo uitgegroeid maar een peuterbedje niet perse (wat ik kan er nu nog in liggen) Toch gefeliciteerd! |
Quote |
Anne Mv 3 schreef op: 04-09-2012 14:05:07 |
Zo, dat is schrikken zeg! Je bent nog maar heel kort zwanger hè, alle tijd nog om aan het idee te wennen! Voor veel dingen is echt wel een oplossing te zoeken. Kindje ligt de eerste 2 à 3 jaar in een ledikantje, daarna zou je (marktplaats?) op zoek kunnen gaan naar zo'n junior bed, daar kan de kleine nog wel tot een jaar of 7 in slapen. Nou, dan ben je inmiddels 7 jaar verder en kunnen jullie mogelijk wél verhuizen! Neem de tijd om aan het idee te wennen! Ik hoop dat je man je steunt ![]() Mag ik je toch ook feliciteren? Groet, Anne mv 3 |
Quote |
Amyomi schreef op: 04-09-2012 14:10:03 |
Okee de test is Positief. Dus twijfelen en gissen hoef je niet meer. Je zult je ongetwijfelt rot geschrokken Zijn. Nu moet je eraan gaan wennen ,aan de gedachte dat er weer een kindje ervoor gekoZen heeft om bij jullie te komen wonen. Je zult zien,als de grootste schrik bedaard is komt een moment dat je er toch gelukkig mee zult zijn. Je man ook..hij wilde wel geen derde kindje maar door een of andere reden ben jij toch zwanger geraakt nadat jullie intiem waren duS alleen op jou afschuiven kan hij niet en zal hij ook niet doen. toch van Harte Gefeliciteerd meid met jullie derde wondertje in wording!!! |
Quote |
Deze Keer Even Niet schreef op: 04-09-2012 14:14:48 |
Pfff, ik weet het even echt niet meer. Zit hier te janken achter mn laptop. Ons eerste kindje is overleden. Daarna mochten we, godzijdank nog 2 wondertjes krijgen. Maar dat was echt genoeg en goed zo. Mijn man weet nog van niets, die komt vanavond laat pas thuis. Ik denk dat ik me maar even op het huis ga storten, beetje opruimen en gedachten verzetten. Abortus kan ik ook echt niet, niet na wat er met ons eerste kindje is gebeurd.... |
Quote |
Anmv3 schreef op: 04-09-2012 14:30:54 |
even een knuffel voor je.. laat het bezinken en praat er vanavond rustig met je man over.. misschien zijn jullie beiden wel heel snel aan het idee gewend en gaan jullie er vol voor ! tuurlijk brengt het je toekomstplannen in de war, maar waar liefde is voor 2 kindjes is ook echt liefde voor 3 kindjes..kan me niet voorstellen dat je er niet blij van gaat worden op den duur |
Quote |
Mrtj schreef op: 04-09-2012 14:31:27 |
Ojee, dat is heftig! Het zal zich op de een of andere manier wel gaan regelen. Maar dat je op dit moment door de bomen het bos niet meer ziet, dat kan ik me voorstellen. Voor jou is abortus uitgesloten. Maar staat jouw man er ook zo in? |
Quote |
Kolibrie schreef op: 04-09-2012 14:42:23 |
Hoe kon je dan zomaar zwanger worden? Gebruikten jullie wel iets om een zwangerschap te
voorkomen? Ik hoop dat je man het positief opneemt en er toch samen met jou voor wil gaan! Ik zou zeggen probeer het huis aan kant te hebben... Breng het heel vooRzichtig en wacht tot de kindjes naar bed zijn... Bij zo'n gesprek kan een positieve sfeer goed helpen... En chaos om je heen is bij zo'n gesprek niet fIjn... |
Quote |
Mama-van-aimy schreef op: 04-09-2012 14:50:21 |
Dat is schrikken als je zwanger bent terwijl je er niet op rekent. De eerste jaren past de baby in een ledikant, daarna in een peuterbed. Wie weet hoe je tegen die tijd financieel zit. Praat vanavond rustig met je man en laat alles even bezinken. En volgens mij weet ik wie jij bent. |
Quote |
Angelique schreef op: 04-09-2012 15:37:59 |
meis laat t even bezinken en binnen komen stort je op je huis veeg jezelf bij elkaar en doe iets zodat je niet steeds hoeft te denken hoe en wat vervelend dat je man zo laat pas komt maar dan word het echt tijd om te praten en praten en janken enz ik weet zeker dat jullie er wel uit komen er is genoeg ruimte in jullie hard de beren zullen jullie overwinnen en t zal jullie sterker maken maar hey voor nu is gewoon echt even kut ![]() |
Quote |
Mai-lin schreef op: 04-09-2012 16:06:56 |
Wil je heel veel sterkte wensen. Met op de eerste plaats het vertellen aan je man straks en het
hopelijk samen laten bezinken... en zeker ook van mij een knuffel! ![]() |
Quote |
Deze Keer Even Niet schreef op: 04-09-2012 16:36:37 |
Pfffff, dank jullie wel voor alle lieve berichtjes. Ik snap het nog steeds niet allemaal. Ik slik trouw de pil en kan me niet heugen dat ik ziek ben geweest ofzo. Ook geen pil vergeten, ook dat heb ik dubbel gechecked. Ik blijf er maar mee bezig, wat ik ook doe. Het is zelfs zo erg dat ik toch begin te twijfelen aan een abortus, ook al was ik altijd zo fel tegen. Wachten op mijn man duurt ook veel te lang, duurt nog uren voor hij thuis is |
Quote |
Son schreef op: 04-09-2012 16:38:42 |
ach meisje toch, wat vervelend. |
Quote |
Myself schreef op: 04-09-2012 16:40:46 |
Geef jezelf de tijd om te wennen. Ik hoop dat jullie het als een mooi kadootje kunnen zien. ![]() |
Quote |
Cir schreef op: 04-09-2012 16:53:26 |
Wat een schrik. Zoals iedereen al zegt, geef jezelf tijd om aan het idee te wennen. Dat duurt een
paar dagen en dan kan je er al rustiger en beter over nadenken en bekijken wat jullie echt
willen. |
Quote |
Kolibrie schreef op: 04-09-2012 20:29:36 |
Ik leef erg met je mee en kijk af en toe even hier... Ben namelijk erg benieuwd hoe je man
reageerde! En of je misschien door zijn reactie weer een beetje gerustgesteld bent... |
Quote |
Deze Keer Even Niet schreef op: 04-09-2012 20:35:18 |
Hij is nog steeds niet thuis. De kinderen liggen nu in bed, dus tijd om na te denken ( en gek te
worden) Ik kan het eigenlijk zelf nog helemaal niet geloven |
Quote |
Jen9 schreef op: 04-09-2012 20:45:28 |
Poehee.. veel sterkte.. Het zal heus wel goed komen, maar ja, daar heb je nu zo weinig aan! Ik hoop
dat je een fijn gesprek hebt met je man en dat jullie een beslissing kunnen nemen waar je beiden
achter staat! Nogmaals sterkte! |
Quote |
Beibi schreef op: 04-09-2012 20:45:54 |
Oh meis wat een schrik!! Ik kan me voorstellen dat het je aanvliegt, maar hoe moeilijk ook, probeer rustig te blijven, en het eerst met je man te bespreken, in je eentje kun je toch geen beslissing nemen. Ik wil je onwijs veel sterkte wensen! En dit kindje heeft een dappere keuze gemaakt, jullie veel sterkte met jullie keuze! ![]() |
Quote |
Mieps01 schreef op: 04-09-2012 20:53:49 |
Precies wat de andere dames zeggen. Peuterbedje past misschien wel en dan ben je snel 3 jaar verder.
Tijd om oplossingen teverzinnen. ![]() |
Quote |
Méanne schreef op: 04-09-2012 21:04:51 |
Wat een schrik maar laat het eerst even bezinken. Je man weet het ook nog niet. Ik herken je gevoel wel was "ineens" zwanger toen ik 21 was, zat nog op school maar was wel net getrouwd maar woonde te klein, 1 slaapkamer. Mede door de hormonen was ik erg van slag en zelfs nagedacht over arbortus, heeeeeeeeeel even maar. En nu, nu heb ik een heerlijke knul van 11 jaar alweer en onderussen nog een zoon en dochter. De baby kan zeker tot ruim 3 jaar in een ledikant en daarna nog ruim 3 jaar in een peuterbed, dan ben alweer ruim 7 jaar verder..........andere dingen als je dat niet meer hebt kan je tegenwoordig makkelijk via mp halen. Ik snap je zorgen en ik hoop dat jullie er samen uitkomen. |
Quote |
Saskia 70 schreef op: 04-09-2012 21:13:21 |
Wat een schrik meid! Ik kan me voorstellen dat je echt even niet meer weet hoe het verder gaat
allemaal. Hoe laat komt je man thuis? Even een ![]() |
Quote |