Mama2 schreef op: 03-04-2012 22:18:01 |
Soms heb je het gevoel dat je even van je af moet schrijven, vandaag heb ik dat. Jordy is zoals gezegd wordt een Complex mannetje, hij begon pas met praten toen hij 2,5 jaar was, daarna volgde Logopedie toen dat aansloeg bij hem leek Jordy net een oud mannetje met apart taal gebruik, veel woorden die toen niet paste bij een inmiddels 4 jarig mannetje. Jordy heeft op 2 peuterspeelzalen gezeten, de 1e was een drama konden ze hem helemaal niet aan en de druppel was toen ik 8 maanden zwanger van robin was en ik Jordy vond buiten bijna op de busbaan. Peuterspeelzaal 2 was super echt waar, heel rustig ingericht en 2 juffen, jordy speelde wel veel alleen en dingen moeten nee dat wou hij niet. 4 jaar, de kleuterschool komt eraan, wij de juf gezegd hoe jordy is dat hij veel aandacht vraagt , en eist en ook krijgt met goed of fout gedrag, nee hoor zei de juf komt goed......tja 30 kids is wel veel als je ook jordy erbij hebt zei ze 3 weken later...... BJZ erbij gehad en nee MKD was toch beter ook voor observatie, en daar ging mijn mannetje elke dag met het busje op en neer, hij vond het geweldig. Op MKD kwamen ze erachter dat Jordy best complex was maar tot een diagnose kwamen ze niet. 5,5 jaar tijd om daar weg te gaan en naar SBO te gaan, later hoorden wij dat het gewoon een verlengde kleuterschool was ( heel fijn ) . Daar vonden de juffen hem voorbeeldig , tja jordy kan heel goed gewenst gedrag laten zien totdat het 15 uur is en hij naar huis mocht , toen zag je de Jordy zoals Jordy is, tegendraads , driftbuien , heel bepalend enz. 7 jaar weer naar een andere school want daar mocht je maar tot je 7e blijven, intussen was het thuis niet meer te handhaven en wilden ze ons weer een cursus laten doen de zoveelste al, toen hebben wij gezegd nee het is klaar dit kan niet meer en eindelijk werd er geluisterd en met veel pijn in ons hart toen besloten om Jordy intern te laten opnemen. 7,5 jaar Jordy gaat intern bij Karakter en weer laat hij gewenst gedrag zien, is beleefd en doet wat hij moet doen, totdat hij na 3 maanden zo gewend was dat ze eindelijk de jordy zagen zoals wij hem elke dag zagen, oke zeiden ze dat is niet goed........toen ging hij aan de medicatie, maar helaas de medicatie's werken bij jordy niet zoals het bedoeld is. met 8 jaar eindelijk een diagnose PDD-NOS en ADHD oke kunnen we mee verder, driftbuien blijven, er veranderd eigenlijk weinig. Toen kwam het ontslag , na 7 maanden weer naar huis, met volle moed gaan we er tegenaan, weer naar een nieuwe school en weer komt er een busje elke dag. Na 3 maanden ging het heel slecht met jordy, de buien werden erger, hij wilde dood en schreeuwde dat hij gek werd van zijn hoofd, wij aan de bel getrokken bij de psychiater en ja toen weer de moeilijke keuze moeten maken om hem weer intern te doen. Sinds 20 juli 2011 zit jordy weer intern, het gaat nog steeds niet goed is weinig veranderd, Jordy blijkt totaal geen emotie's te kennen en plaatst alles onder BOOS want dat kent hij. Verschillende medicatie's gehad maar tot nu toe lijkt het niet te werken. Vandaag een gesprek gehad en het is toch erger dan gedacht , psychiater gaat kijken naar zijn diagnose want die past niet in het plaatje en waarschijnlijk heeft Jordy Klassieke Autisme , helaas 1 van de ergste soorten van autisme die er is. Volgende week dinsdag weer erheen voor medicatie consult en diagnose gesprek. Ik ben zoooooooo moe he, zijn al sinds dat hij 2,5 jaar is bezig en nu is hij 9 jaar en hebben nog steeds niet de definitieve diagnose voor hem....ik wil hem zo graag helpen en weer thuis hebben maar zoals het nu gaat gaat dat gewoon niet en ik vind dat zo erg he. Je kind hoort bij je, ik weet dat maar het moet ook kunnen en nu nee helaas het kan niet ![]() wat ik met dit verhaal wil bereiken ik weet het niet maar moest het gewoon even kwijt , zit hier alleen en mijn hoofd zit zo vol met vanalles dat ik nu even de weg kwijt ben. |
Quote |
Mafkees schreef op: 03-04-2012 22:22:03 |
wat een verhaal.... zovel frustratie, zoveel moederliefde, wat een knokker ben je. je geeft zoveel liefde, en jij doet het allermoeilijkste wat een mama kan doen...je laat hem los omdat dit het beste voor hem moet zijn. wat vreselijk dat er geen diagnose gesteld kan worden. ik wens je nog meer kracht en moed toe dan je al hebt...... ![]() |
Quote |
Annie schreef op: 03-04-2012 22:23:48 |
Wat een verhaal. Ik weet weinig te zeggen maar wil je wel sterkte wensen en ik hoop dat je kindje
snel zijn plekje gaat vinden op wat voor manier dan ook! |
Quote |
Monica Mv 2 schreef op: 03-04-2012 22:25:47 |
![]() ![]() |
Quote |
Bepje schreef op: 03-04-2012 22:29:30 |
Pfffff, ik word al moe als ik het lees, wat een gedoe en van het kastje naar de muur. Ik hoop voor jullie dat er snel duidelijkheid komt en dat jullie dan op een ,.welliswaar aangepaste, maar prettige manier verder kunnen samen. Zo zie je ook maar dat jouw moedergevoel altijd klopt. Het allerbeste toegewenst ! |
Quote |
Sabina Mv Milou En R avi schreef op: 03-04-2012 22:29:49 |
Jeetje wat hebben jullie een hoop meegemaakt! Weet niet wat te zeggen, maar wil je alleen even een
dikke knuffel sturen! ![]() |
Quote |
Deborah Mv schreef op: 03-04-2012 22:36:39 |
![]() ![]() ![]() |
Quote |
Saskiamv2boys schreef op: 03-04-2012 23:25:37 |
![]() ![]() ![]() ![]() |
Quote |
Marij-etje schreef op: 04-04-2012 07:29:56 |
![]() ![]() ![]() |
Quote |
Myself schreef op: 04-04-2012 07:54:14 |
Ik lees je verhaal en de tranen schieten in mijn ogen, meid wat hebben jullie veel meegemaakt, wat
een machteloosheid zal dat jullie geven. Je wilt zo graag je kind helpen maar je weet gewoon niet hoe. Een hele dikke ![]() ![]() |
Quote |
Essie@ schreef op: 04-04-2012 07:58:10 |
pfffffffff meid wat een verhaal toch. Wat een verdriet lees ik in je verhaal. Jullie willen hem zo
graag helpen maar staan met de rug tegen de muur. Ontzettend moeilijk. ![]() |
Quote |
Stine schreef op: 04-04-2012 08:01:35 |
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |
Quote |
Kaasje schreef op: 04-04-2012 08:05:30 |
![]() ![]() Je knokt voor je kind... zoveel verdriet, maar je gaat door. Ik vind je een kanjer! |
Quote |
San schreef op: 04-04-2012 08:31:46 |
Ik herken veel in je verhaal! Mijn zoontje (bijna 5) heeft ook klassiek autisme.... Ik weet hoe moeilijk het is en hoeveel onbegrip er is. Juist omdat ze "buiten de deur" "gewenst (aangeleerd) gedrag" vertonen. Het is ook supermoeilijk! Alles draait om je kind en zijn behoefte en beperkingen. Sterkte met alles! Af en toe even stoom afblazen helpt je er hopelijk doorheen! Ondanks alles zijn ze toch prachtig, onze speciale lieverds! ![]() |
Quote |
Minou schreef op: 04-04-2012 08:46:23 |
Ooh meisje toch..wat zijn jullie door vreselijke tijden gegaan en nog! Het zijn dan echt de kleine
momentjes die het dan doen he. De dagen dat het gewoon even lekker gaat als Jordy thuis is en alles.
En ook zwaar voor Robin. Heb echt met jullie te doen, al zo lang bezig.. ![]() Wat zul jij er soms doorheen zitten en het leven verfoeien. ![]() Ik hoop echt dat 2012 het jaar gaat worden dat jullie meer weten en Jordy echt de gerichte begeleiding/medicatie kan krijgen want het is ook zo zwaar/vermoeiend voor hem. Even een dikke ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |
Quote |
Bloemblaadje schreef op: 04-04-2012 09:01:49 |
Ik heb je verhaal altijd gevolgd, ook op BB. Ben meer een lezer dan dat ik reageer. Maar nu wil ik
je toch even een hart onder de riem steken, want wat is het allemaal moeilijk en zwaar voor jullie.
Het zou zo fijn zijn als het nu eens duidelijk was wat hij precies heeft, zodat je daarmee aan de
slag kan. ![]() ![]() |
Quote |
Tiesmv3jongens schreef op: 04-04-2012 09:03:32 |
![]() ![]() ![]() ![]() Heb veel bewondering voor je. |
Quote |
L. schreef op: 04-04-2012 09:30:36 |
Wat zwaar voor jullie en voor Jordy. Je hebt er altijd alles aan gedaan. En dan nog steeds geen
zekerheid. Jordy voelt zich blijkbaar ook er vervelend onder. Logisch dat je moe bent. Dit is niet
niets en je bent er ook nog niet. Maar je doet er alles aan en dat is iets om trots op te zijn.
Sterkte met de verdere weg om Jordy zo fijn mogelijk op te laten groeien. |
Quote |
Sennamvyent schreef op: 04-04-2012 11:40:20 |
![]() |
Quote |
Son schreef op: 04-04-2012 11:44:59 |
poe hee, zo zie je maar weer dat niet alles zo vanzelfsprekend is in het leven. Heel veel sterkte en wat naar dat je al jaren aan het dubben bent. Vreselijk lijkt me dat die onzekerheid ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |
Quote |
Miesje schreef op: 04-04-2012 12:07:36 |
wat een verdriet en onmacht lees ik in je verhaal kan me voorstellen dat je met je rug tegen de muur staat en het erg zwaar hebt. het is niet niks. ![]() ![]() ![]() heel veel sterkte voor jullie en vooral jordy ook natuurlijk. |
Quote |
Angelique schreef op: 04-04-2012 12:14:13 |
wat een getob en vooral wat sneu voor het manneke zoe moielijk in je lijf en koppie en dan ook nog is dat gesleur van her naar der voor er iets duidelijk is de weg is moeilijk maar jullie komen er wel dikke ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |
Quote |
Mama2 schreef op: 10-04-2012 21:46:23 |
Vandaag de definitieve diagnose gekregen, Jordy heeft klassieke Autisme en niet zo'n klein beetje
ook. na bijna 7 jaar vechten, bellen, onderzoeken, opname's eindelijk weten wat het is. en nu nu ben ik op, kapot, moe. Alles laten inwerken en verwerken en dat er tegen aan, want bij de pakken gaan neerzitten dat kan niet ik moet doorgaan voor mijn mannetje. Mama houd zoveel van jouw, mijn speciaal mannetje jij maakte mij Mama en mijn liefde voor jouw zal nooit verdwijnen ![]() |
Quote |