Evenzo schreef op: 15-06-2013 15:41:38 |
Onze zoon is 7 jaar .ik ben gister naar de kapper geweest .heb het nu heel anders .daar was hij al
heel boos om ,maar wat er vanmiddag gebeurt is voel ik me zo rot over ,hij zat naast me ,mijn man
deed muziek aan ik klapte ,en hij werd toch boos ,hij gooide een hard siertje naar mij toe ,wat ik
totaal niet verwacht had op mijn oog , auw wat deed dat pijn ,heb alleen maar zitten huilen en nog
steeds voel ik me rot ,terwijl ik niks verkeerd deed .ik heb niks gedaan mijn man ging naar hem toe
.hij zei heel rustig waarom doe je dat .mijn zoon begon te huilen ,maar hij heeft er nu geen last
van.ik wel .had ik hem moeten straffen??? Morgen gaan we na mijn ouders heen en schoonouders .ik heb
mijn oog dik .je ziet het heel goed .wat zouden jullie zeggen ??eerlijk vertellen of niet ?en zouden
jullie hem straffen ?? |
Quote |
Lilly schreef op: 15-06-2013 20:37:04 | ||
Wij hebben geen ambulante begeleiding momenteel (heb ik wel eens een jaar gehad). Wel staan we (al een jaar nu) op de wachtlijst voor thuisbegeleiding van autisme centraal, maar ja het kan evengoed nog een jaar, of twee duren voor we aan de beurt zijn. Wel krijg ik heel veel steun van de zorgjuffen van de scholen van onze kindjes. Van hun psychiater, en van hun reva team. En ook nog eens van hun neurologe en het autisme referentiepunt/cos. Dus ik heb helemaal niet het gevoel er alleen voor te staan hoor. Het is hier inderdaad erfelijk . (een chromosoomafwijking) | ||
Quote |
Evenzo schreef op: 15-06-2013 20:53:39 |
Mijn dochter en ik hebben samen erover gepraat samen met een van mediant .ik wou geen abortus !!maar
de huisarts enz vonden beter van wel .ik kon kiezen .of de baby en mijn anderen kwijt raken .of
abortus en voor mijn gezin gaan .had toen ook depressie had ik ook medicijnen .maar heb het nu een
plekje kunnen geven . |
Quote |
Inky69 schreef op: 15-06-2013 22:24:53 |
Jeemig wat een heftige beslissing heb je toen moeten nemen............ |
Quote |
Anne schreef op: 15-06-2013 22:30:39 |
Een kind doet weleens dingen waar het niet nadenkt over de gevolgen toch? Het is nu voorbij, en ja het was toch echt wel een soort ongelukje vind ik. Hoe je het vertelt aan je ouders en schoonouders? Dat vind ik eigenlijk net zo vervelend om te vertellen dat je ongelukkig tegen een kastdeurtje aanliep en daar een blauw oog aan overhield. Gaat wel weer over toch? ![]() ![]() ![]() |
Quote |