Son schreef op: 26-02-2013 21:52:49 |
Ik kijk net naar uit de kast. Die jongen worstelt met het feit dat hij homo is en hij in een christelijk gezin zit. Hij is bang dat zijn familie hem niet accepteerd. Ze reageren vrij goed, het is niet erg dat je homo bent, de deur blijft open. maarrr.......het wordt niet geacepteerd als hij een relatie aangaat.....want dat staat zo in de bijbel.... Voor de gelovers....dat is toch niet waar ? |
Quote |
Boterbloem schreef op: 27-02-2013 10:52:06 | ||
Hihi blijf het heerlijk vinden je tegen te komen in dit soort topics, weet je dat ik mij dat ook heb afgevraagd? Jou eerste vraag? Ik ben wettisch opgegroeid, regeltje hier, regeltje daar. Hou je daar aan en geloof maar dan komt het goed. Totdat ik mensen zag waarbij het anders was... Regels waren daar weggevallen (foei foute mensen! dacht ik), ze leefden vrijer (tjonge, wat zaten zij er naast dacht ik) MAAR zij deden wat Jezus vroeg. Zij zaten niet alleen maar in de kerk, maar hadden lief. Zij leken meer voor GOd te leven ondanks dat ze al die 'belangrijke' regels loslieten. Dit heeft mij zoveel frustratie gebracht. Ik ben een zoektocht begonnen. Wat hadden zij dat ik niet had. Want ik geloofde toch echt. En ik wilde het echt voor God. Kort gezegd: ik geloofde wel, maar verstandelijk. Wat ik mistte wat Jezus in mijn hart. Voor dat zover was was ik een paar jaar verder. En sinds Jezus in mijn hart is, is het geloof een zekerheid geworden waar niemand me meer vanaf zal kunnen brengen. Dat was het stukje waardoor je echt voor God kan gaan. Waardoor mensen genezen kunnen worden, bevrijd kunnen worden. En het gekke is: dat is ook waardoor ik nu vrijer leef als hiervoor. Menselijke regels zijn aan de kant geschoven omdat ze niet van God komen, die doorgetrokken zijn van het OT terwijl het NT heel wat anders zegt, en liefde en relatie is ervoor in de plaats gekomen. Nu God in mij leeft heb ik een soort van nieuw 'geweten', Denk dat ik het zo het beste kan omschrijven? Die soms echt tegen mijzelf ingaat, en dan kan ik echt een discussie hebben met de heilige Geest (soms best irritant ;-)) maar uiteindelijk weet Hij het beter. God vind het geloof niet belangrijker dan een genezing of minder lijden. Hij vind liefde het allerbelangrijkste en beloofd je een toekomst die zo perfect is dat het lijden in deze wereld daarbij nie te vergelijken is. Alleen als je niet geloofd is dat moeilijk te bevatten, omdat je die zekerheid van het leven hierna mist die God je beloofd (snap je wat ik bedoel? Hoe leg ik dit nou uit...) Ik weet dat ik hierna met God samen mag leven, waar het niet saai is maar heerlijk, waar alles goed is. Dan kan ik hier moeten lijden, maar ik weet dat het beter wordt straks. Daarom is het voor mij minder zwaar (denk ik). Mis je die zekerheid en hoop je enkel op iets of denk je dat er niets is dan is het heel cru nu ook nog te moeten lijden... En inderdaad, er zijn genezingen die zijn te verklaren, maar heb er nu teveel ervaren die niet te verklaren zijn. We kunnen veel verklaren met het verstand en wetenschappelijk gezien, maar soms staan ook artsen voor een raadsel. En dan kun je of (vanuit mijn visie) erkennen dat het God is, of zeggen dat het toeval is of mogelijk wat anders was (vanuit jou visie). | ||
Quote |
Boterbloem schreef op: 27-02-2013 10:55:13 | ||
dat zijn dingen die God weet, en ik niet over kan oordelen. Dat is tussen God en degene die niet geneest. Jezus genas ALLE mensen die hij onderweg tegenkwam. Punt is alleen dat Jezus zo vol vertrouwen was (duhuh, hij is God zelf ;-)) dat het gewoon gebeurd. Ik mis dat vertrouwen soms nog wel eens. Als ik hoor kanker, is mijn eerste idee: pfff die gaat vast dood. Dan komt de heilige Geest die zegt: God geneest! En dan gaan mijn zintuigen hier van aarde soms discussieren met het geestelijke ;-) Ik ben ook vaak nog te rationeel, laat het soms zelfs zitten (wat zullen ze wel nie van mij denken als ik vraag of ik mag bidden voor genezing). Geen goede reden, maar wel de waarheid hoe het bij mij werkt. We leven nog niet in het perfecte leven hierna, de duivel heeft ook nog invloed. Over het waarom heb ik hier niet ver boven ook nog een stukje geschreven (deze pagina geloof ik) | ||
Quote |
Boterbloem schreef op: 27-02-2013 10:58:14 | ||
Dan geloof ik nog steeds in Hem. Wanneer er soms iemand geneest op gebed zie ik het als bevestiging. Maar we leven nog steeds in de kapotte wereld... God heeft nooit gezegd dat het nu hier al perfect gaat worden. Dat zou het wel worden als iedereen zou genezen op gebed. Ik geniet van die knipoogjes, heb verdriet om waar die er niet zijn. Begrijp dat ook niet. Ook ik heb genoeg vragen. Tegelijkertijd weet ik dat God er ook om huilt, dat Hij meevoelt. Hij wil enkel het beste voor ons. Oef.. nu wil ik iets uitleggen misschien ga ik er vanavond voor zitten, want daar moet ik echt voor gaan zitten om het duidelijk te hebben... | ||
Quote |
Blauwtje schreef op: 27-02-2013 10:59:11 | ||
hihi, goed dat je het zegt, dan weet ik je makkelijker te vinden ![]() Serieus: Ik vind dat een mooie gedachte. Zelf denk ik ook dat we elkaar allemaal ''hierboven'' weer zien. Ik heb een paar miskramen gehad en ben ervan overtuigd dat mijn kindjes daar zijn; ik kijk er ook naar uit om ze te ontmoeten. Maar dan wel over een hele lange tijd natuurlijk. Ik ben zelf als de dood voor de dood. (nouja, meer de onzekerheid van de manier waarop ik een keer dood ga vind ik te eng om overna te denken) Maar het idee dat ik daarna mijzelf helemaal compleet zal voelen maakt mij rustig. | ||
Quote |
Boterbloem schreef op: 27-02-2013 11:04:02 | ||
Ik ga gewoon vol vertrouwen met die tegenslag om. Omdat ik weet dat God ook regelmatig wel geneest. Daarbij zegt hij niet dat het standaard direct op het gebed is, soms is het een proces. Soms worden er ook eerst andere dingen opgeruimt in het leven voor er genezing plaats vind. Dat is iets tussen God en die persoon. Ik hoef enkel te gehoorzamen en te bidden. God zegt: christenen zullen te herkennen zijn aan (en dan onder andere de handen opleggen en
genezen). Als Hij dat zegt, en ik geloof dat ik christen ben doe ik gewoon wat Hij van mij
vraagt. En nu vind ik dit ook nog moeilijk hoor. Ik heb een hele bagage voor wat betreft bidden. Heb
altijd geleerd dat het mooie woorden moeten zijn en vroom moet klinken en dit weerhoud mij heel vaak
van hardop bidden. Het begin is er en ik geloof dat God daarin verandering aanbrengt. | ||
Quote |
Kaasje schreef op: 27-02-2013 11:04:17 | ||
Dat is een discussie hebben waarvan je van te voren al weet dat je hem niet wint, want HIJ weet het beter.... ![]() Zonder dollen, ik vind het mooi om hier verschillende meningen te lezen. Met een moeder van een vriendje kan ik ook zulke gesprekken hebben, ik als niet gelovige en zij als gelovige. Mijn oma was heel gelovig, vond echt troost daar. Had een zwaar leven, maar vertrouwde erop dat het was met een reden... Toen overleed mijn oma en wilde wij een afscheid in " haar" kerk, maar dan het liefst met haar vorige dominee. Die had haar altijd bijgestaan en bezoekjes gebracht aan eerst mijn zieke opa en later aan mijn oma in het zkh. De dominee had geen kerk meer, was met soort van pensioen... maar voor mijn oma wilde hij graag het afscheid doen. De dominee van " haar" kerk dacht daar anders over. Hij deed de dienst of we konden er niet terrecht... Dit vond ik zo'n schop na! De dominee dacht aan zichzelf en niet aan mijn oma... Uiteindelijk na een hoop gesteggel kwam er iemand de kerk openen en mocht de oude dominee een dienst doen. Voor mij was dit de druppel en heb ik die dominee eens verteld wat ik van de hele kerk vond.... Het laatste restje van mijn gelovige opvoeding en twijfel of HIJ nu wel bestaat of niet... Ik was/ben er klaar mee. ( maar heb wel mijn kinderen op een christelijke school omdat ik/wij het belangrijk vinden dat ze de normen en waarden mee krijgen....leren dat mensen andere dingen kunnen geloven) | ||
Quote |
Ikke schreef op: 27-02-2013 11:06:05 |
Boterbloem, je zegt dat je weet dat God er om huilt... hoe bedoel je dat? Denk jij echt contact met hem te hebben? Vraag me gewoon af hoe zoiets zit bij mensen die zo zwaar gelovig zijn als jij |
Quote |
Boterbloem schreef op: 27-02-2013 11:09:04 | ||
Nope, als ik eeen sekteleider ben moeten ze mij volgen, en als er iets is waar ik op tegen ben dan is het wel een mens te volgen. Mensen zouden nooit mij moeten volgen of klakkeloos moeten aannemen wat ik zeg. Sterker nog: ik geloof dat het samenkomen in groepen belangrijk is, voor opbouw en bemoediging, maar het aller belangrijkste is jou relatie met God. Puur en alleen jij en God. Dus dat heeft niets weg van een sekte. God verteld mij wat ik moet doen, God verteld de ander ook wat hij meot doen. Ik hoef een ander niets op te leggen. Mijn man gelooft niet zoals ik geloof. Hij gaat nooit mee naar de kerk (nou ja, 4 keer in het jaar ofzo zeg maar). Dat kan ik prima zo laten. Dit is tussen hem en God. Als mijn man zover is komt hij ook vanzelf. En zo niet, dan accepteer en respecteer ik hem daar volledig in. Ik leef gewoon mijn christelijke leven, en hij leeft op zijn manier. Ik probeer hem niet te bekeren en praat hem helemaal niets aan. Nergens voor nodig. Nu weet ik dat je het als grapje bedoeld, maar moet heel eerlijk zeggen dat deze best hard binnenkwam. Daarom de vraag: heb je echt het gevoel dat ik dit mensen zou willen opleggen en dat ik bovenaan een groep zou willen staan? Of is het gewoon een grap die in je opkwam? Ik 'ken' je, weet dat je het niet gemeen bedoeld. Dus neem je ook echt nies kwalijk. Maar schrik er stiekem toch een beetje van... Want het moet toch ergens vandaan komen | ||
Quote |
Spatje schreef op: 27-02-2013 11:11:40 |
bloempje toch, je weet dat ik een grapje maak, maar zal het even uitleggen, jij kan zo geweldig en
vol liefde praten over het geloof, ongelooflijk, als een echte leider, ik denk nl wel dat jij je
voelen en denken rond god/jezus zou kunnen gebruiken om mensen te bekeren zeg maar ik sta al heel lang op het punt om je ergens over te mailen, maar iets houdt me tegen, denk dat ik door dit topic toch maar eens aan die mail ga wagen |
Quote |
Boterbloem schreef op: 27-02-2013 11:12:35 | ||
dat zijn ook echt de verhalen waarbij de tranen mij in de ogen springen. Want als een voorganger van de gemeente dit als zegt... Hij zou beter moeten weten. Het enige wat ik dan bid is of het geloof 30 cm mag zakken, van zijn hoofd naar zijn hart. Dat hij over menselijke regels heen mag kijken, en God gaat vragen wat Hij wil. Zo mocht ik niet trouwen in de kerk waar ik 20 jaar had gezeten, want ik ging een overstap maken naar een andere kerk bij mijn huwelijk. Dat vond ik zo pijnlijk! Hierdoor ben ik ook een paar jaar niet naar de kerk gegaan. Ik wist dat dit nie was zoals God het bedoeld had, maar waarom verpesten ze het geloof zo? Er zijn zoveel onzin regels bijgekomen... En dat is jammer. En toch geloof ik dat er verandering in komt. Zo mocht ik eerder nooit aan het avondmaal in mijn eerste kerk omdat ik nu van een andere kerk ben, maar in sommige mag het al wel. Het heeft tijd nodig, maar ik hoop zo dat kerken meer biddend bezig gaan in plaats van opgezette regels te volgen... | ||
Quote |
Ikke schreef op: 27-02-2013 11:13:15 | ||
Hoe vertelt hij dat? | ||
Quote |
Spatje schreef op: 27-02-2013 11:13:30 |
tja en sekte is mss de verkeerde benaming, maar voor een niet gelovige als ik komt het bij mij wel
zo over, gewoon het geloof in het algemeen, alhoewel ik tegenwoordig wel iedere week in de kerk zit,
maar dat is voor mijn dochter, dat doe ik niet voor mezelf |
Quote |
Made schreef op: 27-02-2013 11:18:40 |
Dat er mensen en kinderen overlijden en dat God ze tot zich neemt, kan ik als niet-gelovige nog wel
begrijpen dat een wel-gelovige daarin gelooft (snap je t nog?) Maar dat een kind door bv vreselijke
mishandeling oid overlijd, vraag ik mij wel af waarom God dit toelaat....ook al is dit een toedoen
van de mens. Ik had een ex-collega die zwaar gelovig was en zij legde mij is uit over een tapijt wat boven ons zweefde en datt iedereen een eigen functie in het leven had en ook met een reden dood ging, dus alles met voorbedachte van God....ok dat begrijp ik dus...maar waarom worden er dan kinderen mishandeld en overlijden die hieraan....wat voor functie hebben die kindjes hier dan op aarde gehad als het allemaal al zo gepland was...dat zij beter met pijn om weten te gaan?? |
Quote |
Boterbloem schreef op: 27-02-2013 11:24:38 | ||
Jezus is op aarde geweest, Hij kent onze pijn. Hij weet wat wij mee maken (Hebreeen 2 als ik het goed heb). God vind het net zo goed erg. Hij wil niet dat wij pijn hebben, tegelijkertijd wil hij ECHTE wederzijdse liefde, en zich niet opdringen. Hij kan echte vrede geven in je hart, zelfs in moeilijke situaties. Maar dan moet jij wel zelf kiezen Hem te volgen. Want pas dan is er echte liefde. Ik kan mijn zoon opsluiten als hij telkens in bomen klimt, of ik kan hem waarschuwen en troosten als hij pijn heeft na een val... Hij moet zelf kiezen of hij die boom ingaat of niet. Ik kan niet altijd alles verbieden, daaruit blijkt geen liefde. Dat is macht. En God is niet degene die graag enkel macht wil en de rest boeit niet, hij wilde een liefdesrelatie met je. Hij steekt zijn hand uit, de vraag is of jij hem pakt... Ik geloof dati k echt contact heb met God. Hij verteld mij soms wat ik het beste kan doen, wie bemoediging nodig heeft. Soms schrijf ik hier stukken die uit mijn vingers vliegen en voel ik dat ik geleidt wordt. Als ik de bijbel lees en er zijn stukken die ik niet begrijp en ik vraag om openbaring kom er soms ineens een heel duidelijk antwoord. Je kunt het toeval noemen, ik noem het leiding. En hoe meer ik mij focus op Jezus, hoe meer dit ontstaat. Hoe minder ik mij op Jezus focus, hoe minder dit is. Dit gaat dus ook bij mij met ups en downs. En het is echt niet dat ik de hele dag God zijn stem versta... Maar als je goed luisterd en je geloofd, zul je op den duur Zijn stem kunnen onderscheiden. Ik zit ook nog in die leerfase hoor ;-) Maar dat is zo heerlijk! Ik zie mezelf niet als zwaar gelovig, meer als levendig gelovig. In zekere zin lijk ik heel veel op alle andere mensen om mij heen. Ik ga gewoon mee uit eten op zondag, mijn zoon mag naar een voetbalwedstrijd. Ik mag broeken dragen, hoef nie verplicht te bidden voor het eten (zal daarin dus ook geen aanstoot geven als ik weet dat het mensen echt kan storen) enzovoort enzovoort. Ik val niet van mijn geloof af als ik roddel. Ik val pas van mijn geloof af als ik het geloof anders maak dan wat God heeft gezegd, een eigen invulling geef. Voorbeeldje roddelen, leuk om eens te laten zien hoe het werkt: Ik was een echte roddeltante. Toen ik mij bekeerde kwam er een stem: zou je dat nou wel doen? Soms luisterde ik, soms niet. Op een gegeven moment groei je in je geloof en ga je steeds meer luisteren. Toch maak ik soms de fout en trap ik erin. Nu gaat het een stap verder. 'zou je niet vertellen dat het niet waar is wat je hebt gezegd, of dat het niet juist was om het te vertellen?' en vervolgens: zou je niet excuus maken aan degene waarover je hebt geroddeld? Het is niet dat het zomaar ff oke is. Het is goed tussen God en mij. Ik hoef mijn zonde maar te belijden en het is oke. Maar God vraagt op een gegeven moment wel acties van mijn kant, acties waardoor ik vervolgens me wel 2 keer bedenk. Wil ik deze roddel echt vertellen? Wil ik het risico lopen de ander op te moeten biechten wat ik verteld heb? Wat doe ik eigenlijk? Wat schiet ik er mee op om de ander in kwaad daglicht te stellen? Wie denk ik wel nie dat ik ben dat ik een ander lelijk wil doen overkomen? Waar gaat het mis bij mijzelf dat ik die neiging heb? Het is een leerproces. God vraagt geen perfectie van mij, wel dat ik me bekeer en steeds beter oplet zodat het steeds minder wordt. En soms is het goed dan vergeving te vragen als je kwaad hebt gesproken (aan de persoon over wie je dat hebt gedaan) nou en geloof mij: dan laat je het de volgende keer wel ;-) God houd dan nog evenveel van mij hoor, en ik geloof nogsteeds hetzelfde. Maar ook ik kom in de verleiding. Misschien nog wel meer als voor mijn bekering. Soms lijtk het wel alsof de duivel alles voor mijn voeten gooit aan roddels. Zo vraag ik nu soms ook of mensen dingen ook zouden zeggen als de ander erbij stond. Of dat ik een roddel niet hoef te horen omdat ik geloof dat het niet hoort. Dat wordt niet prettig ontvangen, maar ik geloof dat het wel het beste is. En ik hoop dat mensen erdoor gaan nadenken. En ik hoop dat ze mij op de vingers tikken als ik te ver ga. Hoe lullig het ook voelt. | ||
Quote |
Boterbloem schreef op: 27-02-2013 11:26:46 | ||
Hoe God verteld wat ik mag doen... Op heel veel verschillende manieren. Soms via een woord van een ander die aansluit bij waar ik mee bezig ben, soms via de bijbel, soms een stem in mijn hart. God is behoorlijk creatief daarin ;-) Soms moet ik alleen beter leren oppikken haha. Maar ook dat zijn leerprocessen waar je de tijd voor mag nemen. Daarom omschrijf ik hier hierboven ook al een aantal keer als geweten, heel vaak functioneerd God op die manier. Alleen kan ik wat God zegt toetsen aan de bijbel, en minn eigen geweten gaat hier vaak tegenin. | ||
Quote |
Boterbloem schreef op: 27-02-2013 11:27:56 | ||
Ja maar dan gooi je het geloof op 1 grote hoop. Hoe ik geloof is anders als in de gemiddelde katholieke of gereformeerde kerk. Ik ben juist tegen het volgen van mensen en voor het aangaan van een relatie met GOd zelf. Precies andersom als een sekte dus... | ||
Quote |
Boterbloem schreef op: 27-02-2013 11:31:56 | ||
Tja, daar kan ik moeilijk op ingaan... ik geloof niet dat God een functie geef aan mishandeling Ik geloof wel dat God alles kan laten meewerken ten goede. Dat wanneer mensen stappen ondernemen en een kind overleefd het wel, dat Hij het kind, als deze
het toestaat, zo kan vormen dat het andere kinderen weer kan helpen. | ||
Quote |
Spatje schreef op: 27-02-2013 11:35:27 |
de manier van hoe jij gelooft en anderen hier op ml is ook voor mij abracadabra, daarom lees ik je
verhalen altijd, hier in het zuiden van limburg is het gewoon de katholieke kerk, je gaat of je
gaat niet, er zijn hier geen bijbellessen en bijeenkomsten enz. ik vind je heel speciaal ![]() |
Quote |
Ikke schreef op: 27-02-2013 12:32:20 |
Dank je wel voor je uitgebreide uitleg Boterbloem ![]() ![]() |
Quote |
Mama_anja schreef op: 27-02-2013 12:33:56 |
waar god heeft de man en vrouw gemaakt om elkaar lief te hebben en zich samen te
binden |
Quote |
Mama_anja schreef op: 27-02-2013 12:35:59 |
de bijbel is een boek door god geschreven je kunt bijv ook lezen dat hoe het er in de wereld
aan toe gaat ook in de bijbel is beschreven |
Quote |
Mama Van Drie schreef op: 27-02-2013 13:01:05 |
@Boterbloem, je schrijft dat je leven hierna zoveel mooier zal zijn als dit leven, dat het een leven
met God is en dat er geen pijn en honger meer is, waar alles goed en perfect is.....nu mijn
vraag.....waar gaan de mensen ' heen' die dus niet geloven? Want het zal en kan toch niet zo zijn dat alle echt gelovige mensen hun leven hier op aarde daarmee bezig zijn, God trouw volgen etc en dat dan de niet gelovige ook in die nieuwe mooie wereld mogen leven? Ik ben opgevoed met hel en hemel.....als je niet gelooft ga je naar de hel ( ik dus) en als je wel oprecht geloofd ( bekeerd bent) dan ga je naar de hemel. Het is niet zo dat ik helemaal niet in God gelooft maar zoals jij het beleefd en beschrijft...nee...dat heb ik niet....en volgens de kerk waar mijn ouders nog steeds heen gaan ben ik een heel erg gevallene... ![]() ![]() |
Quote |
Boterbloem schreef op: 27-02-2013 14:33:34 | ||
Waar we naartoe gaan is een onderwerp waar ik mee bezig ben. Het enige wat ik erover kan zeggen wat ik weet is dat als je oprecht geloofd, dat je mag weten
dat je naar de hemel gaat. (dan heb je de weg van de bijbel: je bekeerd je, wordt wedergeboren,
Jezus leeft in je en van daaruit ga je leven) | ||
Quote |
Kaasje schreef op: 27-02-2013 16:14:01 |
Boterbloem ![]() Je kunt het prachtig omschrijven. Dank je wel voor je wijze woorden. Vind het heel verdrietig om te horen dat als je 20 jr naar de kerk gaat ( het huis van god) en na je trouwen verder wil in een ander huis... je er dan niet mag trouwen... Het van huis uit trouwen zou zo mooi kunnen met een kerk waarin je bent opgegroeid en die je gevormd hebben tot een volwassenen.... Ik neig meer naar het wetenschappelijke, zie graag bewijs voor dingen.... De oerknal vind ik wel wat bv.... maar zoals iemand mij laatst zei... Je geloofd dat er eerst niet was en toen kon het nog ontploffen ook! ![]() ehhh ja ![]() |
Quote |
Mamsie schreef op: 27-02-2013 18:58:30 |
Bloemetje weer prachtig verwoord. |
Quote |
Anne Mv 3 schreef op: 27-02-2013 19:54:47 |
God dank voor de getuigenissen van Boterbloem en Mamsie |
Quote |
Rean schreef op: 27-02-2013 21:32:08 | ||
Die laatste zin vind ik dus minachtend en kwetsend.... Niet alle mensen die dit geloven dragen zwarte kousen... slaat nergens op. Alle niet-gelovigen zijn toch ook niet allemaa aso's...?? | ||
Quote |
Rean schreef op: 27-02-2013 21:33:12 |
Verder ben ik het helemaal eens met Boterbloem, sta er net zo in. Maar dit soort opmerkingen (en meerdere) doet mij dan toch pijn... |
Quote |
Son schreef op: 27-02-2013 21:47:25 | ||
er zijn genoeg wel-gelovigen die aso zijn... | ||
Quote |