Ikkuh schreef op: 31-07-2014 20:50:25 |
Het is nu vakantie en er logeert nu een vriendje bij ons. Jongen is 8 jaar en hij eet zo onsmakelijk
dat mijn dochter weigert om bij hem aan tafel te zitten. HIj smakt en smekt, eet met zijn handen
weet niet hoe om te gaan met bestek. Ik vind het zelf ook niet echt prettig maar om nu de hele tijd
te zeggen dat ie met zijn mond dicht moet eten is ook niet echt gezellig. Mijn dochter heeft hem nu
in 2 dagen geleerd hoe hij met bestek moet eten. Vind het eigenlijk gewoon hartstikke zielig want ik begreep dat hij bijna nergens wordt gevraagd om te eten. (het is echt echt heel erg dus ik snap het wel). Wat ik me dus nu afvraag is of ouders dat zelf niet zien of zich misschien er niet aan storen. Mijn kinderen mogen echt niet smekken en smakken en ik vind dus ook dat je dat een kind prima kunt afleren. Vriendin van mij haar zoon van 6 smekt en smakt ook zo erg, kreunt er ook nog steeds bij, maar volgens haar kan hij er niks aan doen ? Ik vind het echt heel vies en irritant om iemand te horen eten. Ben ik zou een zeikerd of zijn er meer die dat vinden ?? |
Quote |
Minou schreef op: 31-07-2014 20:52:59 |
Oh gets nee hoor hier leer ik ze echt wel tafelmanieren. Gewoon netjes eten met bestek, geen ellebogen op tafel en gesmak en gedoe. Is niet meer dan normaal vind ik hoor. |
Quote |
Bepje schreef op: 31-07-2014 20:56:29 |
Dat vind ik ook vies. Bovendien ken ik maar een kind die om medische redenen zijn mond niet goed kon
sluiten, is nu operatief grotendeels opgelost. Soms krijgen we hier ook wel eens kinderen, op
woensdagmiddag, die met open mond eten. Ik zeg daar wel iets van maar het zijn er wel een paar dus
ik denk dat die ouders dat dan niet uitmaakt. |
Quote |
Boterbloem schreef op: 31-07-2014 20:57:05 |
Ik moet eerlijk zeggen dat ik er ook van sta te kijken dat een kind niet met een ander kind aan tafel wil omdat het smekt en smakt. Vliegen de spetters in het rond en op het bord? Heb je je bord aan het eind voller als ervoor? Mijn zoon heeft ook heel veel moeite het te leren en heb dan ook erg veel moeite met dit soort
reacties. |
Quote |
Kees schreef op: 31-07-2014 20:59:49 |
Whahaha! Sorry dat ik lach Dit is mijn grootste irritatie bij kinderen en Volwassenen... Chagrijniger kun je me niet krijgen! Tuurlijk is dit aan te leren maar ik denk dat Sommige mensen het onbelangrijk vinden? Bij mij thuis mijn regels: we eten en drinken Zonder geluid! Vanmiddag hier nog een kind met een zakje chips, Ooooooooh Ik riep: ik hoor jou hier eten,dus er gaat iets.mis :d |
Quote |
Minou schreef op: 31-07-2014 21:01:21 |
Ik zou het ook niet lekker/ leuk vinden om tegenaan te kijken. Het bevordert nou niet echt de
eetlust. dus eerlijk gezegd, liever niet tenzij er medisch iets zou zijn oid of gewoon dat ie het niet kan. Maar normaal gesproken met 8 kun je netjes eten. maar open monden gore geluiden gekreun en gesteun..sorry vind ik ook onsmakelijk. Als de meiden hier smakken zeg ik ook doe eens ff netjes. |
Quote |
Esther_mv_ifmi schreef op: 31-07-2014 21:09:23 |
Ik vraag hier altijd of ze ook met de lipjes op elkaar kunnen smakken ![]() |
Quote |
Family schreef op: 31-07-2014 21:20:39 |
maar als je 8 jaar bent, dan is het eten met bestek toch niet een uitvinding??? Kun je het niet eens
aan die ouders vagen of hij thuis wel met bestek eet (ja ik ben een open boek en zou dt rustig
vragen) ik denk niet dat het de taak van jou dochter is om hem te leren eten met bestek. Ik vind de
ouders in het stukje met bestek eten / omgaan best heel falend! Hier eten mijn kinderen vanaf
anderhalf / 2 jaar echt met bestek en zo niet, dan ga je maar even op de trap tot je het weer
begrijpt (dit is vanaf een leeftijd vanaf 3 en een half /4) Het smakken en geluiden maken bij het eten is hier wel heel herkenbaar, maar dat geluiden maken gebeurd ook al zonder eten (gilles de la tourette) de tics dus... Verder wordt er hier aan tafel niet gesmakt, de een na jongste vind dit leuk om extra te doen als ik er wat van zeg, dus tja die is bijna 4 en bij herhaalderlijk smakken gaat hij echt de trap op. |
Quote |
Boterbloem schreef op: 31-07-2014 21:31:06 |
Ik vind het de omgedraaide wereld als je het probleem bij de ander legt...
|
Quote |
Blauwtje schreef op: 31-07-2014 21:35:42 |
In de regel ben ik het wel met Bloem eens, maar ik vind dit wel echt een kwestie van fatsoen.
(Aannemend dat er niks aan de hand is met het ventje) Vind het ergens ook wel sneu want als ie op school moet eten zou hij ermee gepest kunnen worden. Vind het dus wel een gebrek aan opvoeding in deze situatie. |
Quote |
Mv5 schreef op: 31-07-2014 21:42:05 |
ik vind het inderdaad niet netjes om te smakken bij het eten, maar ik vind het ook niet netjes
van je dochter dat ze niet meer bij het kind aan tafel wil zitten. wel lief dat ze hem leert met
bestek te eten, maar ik vind dat eigenlijk een taak die de ouders jaren geleden al hadden moeten
volbrengen. eet hij ook zijn avondeten (aardappelen, vlees, groente) met zijn handen? |
Quote |
Boterbloem schreef op: 31-07-2014 21:56:04 |
En laat ik er wel duidelijk bij zeggen: wij zijn jaren bezig geweest mijn zoon dit goed te leren.
Het frustreerde hem, het frustreerde ons. Hij deed zijn best, maar voldeed niet aan de standaard. Dus misschien is mijn reactie van het begin te fel, mijn excuses daarvoor. Maar het blijft me raken dit soort dingen.
Soms zal het best de opvoeding zijn, maar heel regelmatig dus kennelijk ook niet. En daarin vind ik het makkelijker om mijzelf aan te passen en dat anderen dat ook doen dan dat de een na de ander wat op de levens legt van ouders en kinderen... |
Quote |
Belske schreef op: 31-07-2014 21:58:22 |
Als vriendjes blijven logeren, kan ik me ook ergeren aan boertigheden aan tafel. Ik zeg er dan gewoonlijk op een kalme toon wel iets van, het moet tenslotte aangenaam blijven voor iederen. We hebben in onze maatschappij nu eenmaal sociale conventies. Ik vind tafelmanieren belangrijk. En dat heeft niks te maken met accepteren hoe een ander is. Wie luidruchtig of met open mond eet zal altijd een ergernis blijven voor disgenoten. Mijn schoonmoeder vond het bijvoorbeeld geen punt om een wind te laten aan tafel. Dat vond ik ronduit schokkend en niét acceptabel, ook al vond haar gezin het geen punt. |
Quote |
Ikkuh schreef op: 31-07-2014 22:00:39 |
Ik ga dit niet bij mezelf zoeken, zeker niet. Mijn dochter moet van mij bij ons aan tafel zitten dus
ze gaat zo ver mogelijk bij hem vandaan zitten. Ik vind niet dat wij bepaald gedrag moeten
accepteren omdat iemand bepaalde dingen niet heeft meegekregen, zeker niet als het enorm storend is.
In dit geval is het een kind en ik vind niet dat hij er wat aan kan doen, dus probeer het zo veel
mogelijk te negeren maar het is zo heftig dat dat echt heel lastig is. Hij eet boontjes met zijn
handen, slurpt zijn drinken en soep, vlees ook met zijn handen, vroeg om een lepel omdat anders de
aardappels lastig te eten zijn. Nogmaals ik vind het zielig voor het kind, de ouders zijn voor wat ik ze ken keurige mensen waar dit eetgedrag eigenlijk niet bij past. Maar goed ik heb nooit bij hen gegeten dus wie weet is dit heel gewoon voor hen. |
Quote |
Ikkuh schreef op: 31-07-2014 22:03:40 |
Ik wijs het kind niet af, ik veroordeel zijn ouders niet, ik vind het alleen enorm ververlend voor
zowel ons als hemzelf. Hij kan het wel want als ik hem er op wijs gaat het best goed. MIjn
tafelgezelligheid gaat ook verloren als er iemand zo zit te eten, echt heel onsmakelijk, dan is het
doel voor mij ook zo snel mogelijk alles naar binnen en klaar. Normaal hou ik van uitgebreid tafelen
maar dat hebb ik nu echt niet. |
Quote |
Boterbloem schreef op: 31-07-2014 22:04:40 |
Ikkuh, mijn advies is: vraag ze er eens naar. Misschien kunnen ze jou gewoon vertellen waarom het zo is. Bij mij snappen mensen het gedrag van mijn zoon ook niet omdat ze meer verwachten zeker omdat ik pedagogisch onderlegt ben... Groot gedeelte roddelt en ergert zich, maar een klein groepje is geinteresseert en vraagt gewoon, en sindsdien kunnen zij mijn zoon accepteren. mensen snappen soms niet datm ijn dochter zo netjes is en mijn zoon een 'halve wilde' (ja serieus, zo kunnen ze hem soms noemen, heerlijk opbouwend voor het vechtende ventje). Totdat ik ze kan laten zien hoe hij vecht, wat hij allemaal wel kan en hoe hard hij zijn best overal voor doet. Dat wanneer je hem elke minuut erop wijst dat hij ook zijn best voor je zal doen, maar dat het na die minuut gewoon weg is. Grootste gedeelte zegt: je voedt dan gewoon niet goed op, want een keerm oet het landen (gevoelsmatig is dat voor mij ook zo hoor), maar ervaring leert dat het zo niet werkt bij sommige kinderen. En die groep blijkt vele malen groter te zijn dan wij denken. |
Quote |
Boterbloem schreef op: 31-07-2014 22:06:01 | ||
Dan wijs je hem er toch op en gaat het daarna goed? | ||
Quote |
Minou schreef op: 31-07-2014 22:08:42 |
Had al zon idee boterbloempie ![]() mensen reageren vaak vooral vanuit hun eigen " situatie" hier dus " strakke" tafelmanieren. Vind ik gewoon netjes en echt niet dat we als stijve harken zitten hoor, er is gepraat, gelach en gewoon netjes eten, met mes en vork en als het niet gaat ff lepel ipv mes en vork. geen gesmak gesteun gehijg open monden met inhoud of weet ik wat. Maar ook heus wel gekkigheid en oh ja ook wel eens een boer..ff gek. Scheten..dan gaan ze maar in de gang scheten als ze moeten ![]() |
Quote |
Minou schreef op: 31-07-2014 22:11:46 |
Ik zou het wel de ouders vragen idd of hij moeite heeft met netjes eten. Hier ook wel buurkindjes over de vloer, hier weten ze bv dat de schoenen uit moeten als ze binnen gaan spelen en bij bv. de buren is dat niet dat dendert heen en weer met zandschoenen ![]() Na een bed vol zand had ik zoiets: en nu schoenen uit ![]() |
Quote |
-claudia- schreef op: 31-07-2014 22:14:14 |
hier hetzelfde!! meisje dan...speelt hier bijna elke dag..ze vind het leuk om te smakken en te
kloeken met drinken...volgens mij is het bij hun ook een stukje cultuur (sri lanka komen ze vandaan
geloof ik). Ik vind het ook verschrikkelijk, eetlust is meteen weg. Heb het ook met andere mensen
wel gehad hoor, kan er gewoon echt niet tegen..helemaal niet luidruchtig eten..bah... Maar in dit geval, probeer ik mijn uitknop te vinden en dochter ook in te seinen telkens: je weet dat ze het doet, probeer er niet op te letten, wij doen het anders idd. Ze eten daar meen ik ook voornamelijk met de handen (rijst enz). Ik heb wel eens gezegd: kan je niet netjes drinken, maar het kind begreep echt niet wat ik bedoelde...ook met een koekje eten oid niet. Dus ja het zei zo...fijn zal ik het nooit vinden, maar die taak is niet aan mij denk ik, maar aan de ouders. Wat betreft eten, ze eet hier niet dus dat scheelt...wel eens een boterhammetje ofzo maar geen hele maaltijd zeg maar. Ben ook zeker andere kinderen tegengekomen die boeren etc en erom lachen en die negeer ik..want juist er iets van zeggen is dikke lol. Ik heb zelf vroeger overigens een probleem gehad met slikken. Ik kon niet goed slikken en daardoor duurde het megalang voordat ik een maaltijd op had..en na tig ruzies aan tafel (en dat ik niet mocht praten totdat het eten op was) en onderzoeken, kwam eruit dat ik niet goed slikte en dus opnieuw moest leren slikken..daar ben ik toen voor in behandeling geweest en meen na 6-8keer keer ongeveer (droge biscuitjes eten, opzich niet erg voor een kind haha) had ik de juiste manier aangeleerd. Dus ja het is wel lastig als kindzijnde als je niet goed weet hoe je iets anders moet doen kwa eten/slikken/kauwen enz... |
Quote |
Mama V Jurre,stijn,j oris schreef op: 31-07-2014 22:14:45 |
mijn zoon stijn kan ook niet fatsoendelijk eten echt niet hoe vaak ik hem ook erop wijs. en je ziet
vaker topics voorbij komen dat mij aan het denken zet van wat krijgen mijn mannen het straks
moeilijk hopelijk vinden ze een leuk meisje die met hun autisme en adhd om kan gaan en betreft de
eetmanieren hoop ik echt dat stijn zich netter zal worden als hij ouder wordt. |
Quote |
Boterbloem schreef op: 31-07-2014 22:18:38 |
Ik denk dat veel standaard dingen makkelijker zijn. Niet boeren en niet scheten aan tafel heeft
weinig met eten te maken. Een kind ontglipt een boer wel eens natuurlijk, maar bewust zitten boeren
hoort niet bij lekker genieten van het eten. Ik ben ook voor het leren van tafelmanieren. Niet omdat IK het belangrijk vind, maar omdat de buitenwereld besloten heeft het belangrijk te vinden. Ik vind genieten belangrijker, en gezelligheid e.d. Mijn schoonzusje is indisch, mijn zoon eet daar zo graag! Zelfs rijst eet je met de handen, manieren van haar cultuur. Hij had daarb eter geboren kunnen worden ;-) Tafelmanieren zijn maar zo betrekkelijk. Het is maar net waar je bent geboren voor wat belangrijk is. Maar het is voor de een gemakkelijker dan voor de ander. Mijn zoon ziet en reageert. Hij ziet lekker eten en gaat genieten. Ons doel aan tafel is genieten en voedsel binnenkrijgen. Of dat met de handen is of met een mes en vork is voor mij ondergeschikt. Ik blijf het hem leren, leg hem ook uit waarom, maar niet elke maaltijd. Eten zou geen frustratiemoment moeten zijn voor een kind. Laatst was hij bij iemand aan het logeren en bleek dat het best goed ging. Heel lief had ze plastic bestek gegeven (hij knalt er vaak mee tegen zijn tanden) zodat het minder zeer deed, hij hoefde het niet eens maar hij deed zijn best. Maar soms vraag ik me af of het om angst is om weer afgewezen te worden, of dat hij het echt wil proberen... |
Quote |
Xsara schreef op: 31-07-2014 22:20:51 |
ik heb het probleem ook, alleen met mijn eigen zoon, hij is 7 en kan gewoon niet zonder smakken
eten. we hebben een dochter van 4 en die eet wel zonder smakken, iedere keer aan tafel corrigeren
wij hem (mijn man kan er echt helemaal niet tegen) maar het helpt niets! het heeft niets met
opvoeden te maken want we voeden beide kinderen gelijk op en bij ons aan tafel gaat geen maaltijd
voorbij zonder niet te corrigeren over het smakken... dus daar ligt het niet aan. hij neemt al
kleinere hapjes en dan gaat het even goed, hup daar gaat ie weer tot frustrerends toe. zucht!! |
Quote |
Minou schreef op: 31-07-2014 22:25:10 |
Hier genieten ze ook, alleen hebben ze geen moeite met " ongeschreven regel" netjes eten. genieten kan ook in stilte. oke misschien in bed niet ![]() ![]() |
Quote |
Chloe schreef op: 31-07-2014 22:32:48 |
Ik snap Boterbloem goed. Hier een dochter die gewoon echt niet zonder geluid kan eten, echt niet
stil aan tafel kan zitten en echt niet zonder verl knoeien kan eten. We hebben het haar geleerd en
ze doet haar best. Toen ik merkte dat ze op een gegeven moment gestresst aan tafel ging heb ik het
losgelaten. Ze is gewoon veel te onrustig, heeft ook moeite met prikkelverwerking en is hypermobiel.
Waar het door komt komt het, maar het lukt haar niet. Ze moet wel recht op haar stoel zitten en met
bestek eten en boven haar bord eten. |
Quote |
Debby1977 schreef op: 31-07-2014 22:42:36 |
De kinderen en man van mijn schoonzus doen dit ook, ik ga dan ook niet naast hun zitten met eten, ik
word stapelgek van dat gesmak en mijn eetlust is meteen over. |
Quote |
-claudia- schreef op: 31-07-2014 23:02:44 |
ps boterbloem, ik snap je verhaal. Maar daaruit haal ik ook dat je het zelf ook moeilijk vind dat je
zoon zo eet..dus in de ideale wereld zou je ook het liefst hebben dat hij "keurig eet", toch? Ik
denk dat er misch een klein aantal is waarbij er een probleem is...maar het merendeel (wat ik zelf
zie) is wel opvoeding. Het onderscheid maken is dan onmogelijk...ja kan idd dan net een kindje
treffen die er serieus problemen mee heeft, die wel wil, maar het niet lukt. Zoals bij veel dingen
word er dan al snel vanuit gegaan: geen tafelmanieren. Hoe hard ook idd. Maar dat iedereen het fijn en belangrijk vind om niet te smakken, te kloeken en geen boeren etc te laten aan tafel dat staat vast. Het meisje wat ik hier vaak over de vloer heb, daar weet ik dan toevallig van wat de achtergrond is (cultuur in dit geval) en zoek echt mijn uitknop hoe moelijk ook, want nog steeds vergaat mijn eetlust dan hoor. Dat is iets wat je volgens mij ook niet kan tegehouden, maar wel houd ik zo goed als ik kan er rekening mee en probeer er niet op te letten ipv gefocusd te zijn op de geluiden. Dochter leer ik dat net zo. Wel probeer ik met andere dingen en dat is denk ik geen cultuur (weet het ook niet zeker, maar neem aan van niet), dat als je ze met het buitenspelen iets lekkers geeft dat ze dan even dank je wel zegt, of als ze komt binnenwandelen, dat ik haar overduidelijk groet en zij mij ook. Gewoon puur beleeftheid, want daar hecht ik wel waarde aan. Je kan ook moelijk alles maar laten gaan, terwijl je van je eigen kind verwacht dat die zich wel overal aan houd (vind ik dan). Tegenwoordig zegt het meisje iets vaker uit zichzelf dank je wel. En gooit zelf haar papiertjes weg ipv op de grond en ja soms moet ik het nog wel ff eruit slepen zeg maar. ALSJEBLIEFT!...niks...ALSJEBLIEFT.....! dankjewel! haha Maarja zo heb ik dus ook 2 kids hier gehad die boeren laten geweldig vonden...pff..dan moet ik mij inhouden hoor. |
Quote |
Minou schreef op: 31-07-2014 23:03:49 |
Wel goed voor de lijn dan weer he ieder nadeel.. ![]() nee grappie, moet naar bed denk ik ![]() |
Quote |